II SA/Ol 165/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i A. S. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki budynków rekreacji indywidualnej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

B. S. i A. S. wnieśli skargę na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z (...) w sprawie nakazu rozbiórki siedmiu budynków rekreacji indywidualnej zlokalizowanych w zachodniej części działki oznaczonej nr (...) w obrębie J. gm. P. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 16 marca 2022 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numerów Pesel oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, a skarżąca została wezwana ponadto do podpisania skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania skierowane do każdego ze skarżących zostały doręczone w dniu 22 marca 2022 r. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu sądowego upłynął 29 marca 2022 r. W zakreślonym przez Sąd terminie nie został uiszczony należny wpis, ani też nie uzupełniono pozostałych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania Sądu nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie – pomimo prawidłowo doręczonego wezwania – skarżący w zakreślonym terminie nie uiścili wpisu sądowego, ani nie uzupełnili pozostałych braków skargi. W związku z tym skargę należało odrzucić. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.