II SA/Ol 148/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.

W.S. (dalej powoływana jako "strona", "skarżąca") wniosła w dniu "[...]"r. (data wpływu) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję wydaną przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, którą odmówiono jej przyznania specjalnego zasiłku celowego. Na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 grudnia 2019 r. skarga została przesłana do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Stosownie bowiem do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm. – dalej powoływana jako "p.p.s.a.") skarga powinna być wniesiona za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie z brzmienia skargi wynikało, że jej przedmiotem jest decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Z przekazanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej akt administracyjnych wynikało zaś, że strona wniosła od powołanej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia "[...]"r., nr "[...]"utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W związku z powyższym zarządzeniem Sędziego z dnia 16 marca 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez konkretne wskazanie zaskarżonej decyzji albo innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 marca 2020 r. (k. 32). W wyznaczonym terminie brak formalny nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. W myśl art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (decyzji, zażalenia) od orzeczenia organu I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu I instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą decyzji wydanej przez organ II instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego. Podkreślić należy, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie strona, w skardze wniesionej do tutejszego Sądu, zakwestionowała działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]", czyli organu I instancji. Z akt administracyjnych wynika natomiast, że W.S. wniosła od powołanej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją z dnia "[...]"r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Ze względu na zaistniałe wątpliwości co do tego, która decyzja jest przedmiotem zaskarżenia, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez konkretne wskazanie zaskarżonego aktu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 pkt 2 i 2 p.p.s.a. skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. To wnoszący skargę musi jednoznacznie określić jej przedmiot czyli konkretny akt, czynność lub bezczynność, którą zarzuca organowi. Sąd administracyjny nie może samodzielnie doprecyzowywać przedmiotu skargi. Termin do usunięcia braków formalnych skargi poprzez konkretne wskazanie aktu, którego dotyczy skarga oraz oznaczenie organu, którego skarga dotyczy upłynął bezskutecznie z dniem 30 marca 2020 r. W związku z tym Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.