II SA/Ol 106/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn.. akt: II SA/OI 106/18 w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia odrzucić skargę kasacyjną WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Oddawczego z dnia "[...]" r. o odmowie przyznania skarżącej świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Pismem z dnia 29 maja 2018 r., sporządzonym osobiście, L. C. wywiodła skargę kasacyjną od w/w wyroku. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 29 maja 2018 r., sporządzonym osobiście, L. C. zaskarżyła wyrok tut. Sądu z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt: II SA/OI 106/18. Jednakże pismo to nie czyni zadość przepisom określającym warunki do skutecznego zaskarżenia do NSA wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, jako, że skarga kasacyjna może być bowiem skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 p.p.s.a. oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, stosownie do treści art. 175 § 1 tej ustawy, a także jest należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej - art. 219 § 1. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna (pismo z dnia 29 maja 2018 r.) została sporządzona przez L. C. W rezultacie powyższego skarga kasacyjna w/w nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, jako, że nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Należy wskazać, iż kwestionowany wyrok tut. Sądu z dnia 5 kwietnia 2018 r. został doręczony skarżącej w dniu 2 maja 2018 r. wraz z pouczeniem o wymogach, które winna skarga kasacyjna spełniać, a zatem należało przyjąć, że została prawidłowo pouczona o przysługującym Jej prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o wymogach formalnych, jakie powinna ona spełniać. Stąd też uznano wniesioną skargę kasacyjną za niedopuszczalną i wobec powyższego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. Z tego względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.