II SA/Ol 101/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 142/20 w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie odszkodowania za czasowe zajęcie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku wycinki drzew postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Wyrokiem z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 142/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]"na decyzję Wojewody "[...]"z "[...]"r., wydaną w przedmiocie odszkodowania za czasowe zajęcie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku wycinki drzew, oddalił skargę. F.W. złożył 9 lutego 2021 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) dalej: p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie NSA z 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12 - wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga o wznowienie postępowania nie stanowi bowiem alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. Skarżone orzeczenie musi zatem odpowiadać wymogom z art. 168 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi więc podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por. np. postanowienie NSA z 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11). Z ustaleń Sądu poczynionych w oparciu o akta sprawy II SA/Ol 142/20, wynika, że wyrok ten nie jest prawomocny, gdyż 11 lutego 2021 r. wniesiono skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z uwagi na fakt, że bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego nie może rozpocząć się wcześniej niż w dacie uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie, wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jako przedwczesne, musi skutkować jej odrzuceniem. Stosowne do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Mając na uwadze powyższe skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić, stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a.