II SA/Lu 954/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia rehabilitacyjnego p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnią córką, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni 120 m2, jest właścicielką gruntów ornych o powierzchni 10 arów oraz gruntów rolnych o powierzchni [...] arów, które stanowią ugór, posiada oszczędności w wysokości [...] złotych i osiąga dochody w kwocie [...]złotych netto miesięcznie. Na stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącej składają się wydatki na utrzymanie mieszkania 500 – [...] złotych, opał – [...] złotych na cały okres grzewczy, żywność [...] złotych, ubezpieczenie społeczne [...] złotych, benzyna [...] złotych, ubezpieczenie samochodu i mieszkania [...] złotych rocznie i rehabilitacja [...] złotych miesięcznie. Skarżąca posiada kredyt na karcie kredytowej w kwocie [...]złotych oraz pożyczkę w kwocie [...]złotych. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżąca nadesłała poświadczające wydatki potwierdzenia wpłat oraz oświadczenia. W piśmie z dnia [...] r. oświadczyła, że wydatki ponosi korzystając z pożyczek od rodziny oraz kredytu na karcie kredytowej. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia w całości od kosztów sądowych podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżąca w niniejszym postępowaniu kwestionuje legalność decyzji dotyczącej świadczenia wychowawczego. Tego typu sprawy zaliczane są do kategorii spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej. Jak stanowi zaś art. 239 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zbędna stała się więc ocena wpływu obciążenia skarżącej kosztami sądowymi na możliwość ponoszenia przez nią kosztów utrzymania koniecznego skoro jest ona z mocy ustawy zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tych powodów starszy referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. postanowił jak w punkcie I (pierwszym). Skutkiem tego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy należy traktować jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia unormowanej w tym przepisie przesłanki przyznania prawa pomocy wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, które zobowiązana jest ponieść. Minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego z wyboru za reprezentowanie skarżącej w toku niniejszego postępowania wynosi [...] złotych netto. Skarżąca wykazała zaś, że dysponuje oszczędnościami w kwocie [...]złotych. Umożliwiają więc jej one poniesienie wynagrodzenia adwokata bez konieczności sięgania do bieżących dochodów. Nie ma więc podstaw aby przyjąć, że poniesienie przez skarżącą kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej córki. Mając to na uwadze, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak w punkcie II (drugim).