II SA/Lu 911/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów w zakresie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego wzywającego do nadesłania dokumentów źródłowych p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw.

W dniu 14 lipca 2014 r. J. H. złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2014 r., wydanym na podstawie art. 255 i art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwanej p.p.s.a.), referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania wymienionych w zarządzeniu dokumentów źródłowych i oświadczeń (k. 134 – 135 akt sądowych). W dniu 1 sierpnia 2014 r. J. H. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Stosownie do treści art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sprzeciw służy zatem wyłącznie od zarządzeń o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania (pkt 6); od wydawanych na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (pkt 7) oraz od wydawanych na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Z powyższego wynika, że sprzeciw nie przysługuje od zarządzeń referendarza sądowego wzywających do nadesłania dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń (art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). W związku z powyższym, sprzeciw J. H., jako niedopuszczalny, należało odrzucić na podstawie art. 259 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.