II SA/Lu 877/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

4 sierpnia 2016r. Z. S. złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 lipca 2016r. w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Sądu z 26 sierpnia 2016r. skarżący został wezwany 31 sierpnia 2016r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania dwóch jej odpisów. Wezwanie zostało doręczone 6 września 2016r. ( odbiór przesyłki potwierdził upoważniony pracownik ). Wobec nieuzupełnienia wspomnianego braku Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 października 2016r. skargę odrzucił. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 24 października 2016r. ( potwierdzenie odbioru przesyłki przez uprawnionego pracownika ). 27 października 2016r. Z. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie wykonał wezwania kierując się wyjaśnieniami pracownika Samorządowego Kolegium Odwoławczego, według którego ilość złożonych odpisów była wystarczająca. Dlatego przeoczył wezwanie sądu z 31 sierpnia 2016r., będąc przekonanym, że w przesyłce doręczonej 6 września 2016r. nie może być innych wezwań, poza wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz. 718 ze zmianami ) przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do art. 87 § 2 powołanej ustawy na stronie domagającej się przywrócenia terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. O braku winy można mówić, gdy wnioskodawca dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Dokonanie oceny wystąpienia tej przesłanki musi nastąpić na podstawie wszystkich okoliczności konkretnej sprawy i z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można i należy wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu ocenie podlega zatem uprawdopodobnienie okoliczności, które strona powołała na usprawiedliwienie opóźnienia w dokonaniu czynności procesowej oraz, czy te okoliczności są tego rodzaju, że nie można przypisać winy za to opóźnienie. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998r. ( IV SA 1153/96 ), brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. LEX nr 45637). W przekonaniu sądu powołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja w żadnym razie nie uzasadnia uprawdopodobnieniu przez skarżący braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Nawet przyjmując, że skarżący został wadliwie poinformowany o zachowaniu warunków formalnych skargi, to przecież wezwanie sądu zostało doręczone później. Stan podświadomości, na jaki powołuje się skarżący usprawiedliwiając przeoczenie wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie jest okolicznością uniemożliwiającą wypełnienie wezwania. Z tych powodów należało odmówić przywrócenia uchybionego terminu.