II SA/Lu 842/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..] , [..], w sprawie ze skargi T. W. na decyzję S K O w L. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie pomocy na dożywianie - w zakresie wniosku T. W. o wyłączenie sędzi WSA J. C.-M., sędzi WSA M.W.-Z., sędziego WSA J. C. i sędziego NSA W. F. p o s t a n a w i a I. odmówić wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie sędzi WSA J. C.-M., sędzi WSA M. W.-Z. i sędziego WSA J. C.; II. umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie sędziego NSA W. F.

W skardze z dnia 14 września 2014 r. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..], [..], T. W. zawarła wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L.: sędzi WSA J. C.-M., sędzi WSA M. W.-Z., sędziego WSA J. C. i sędziego NSA W. F. od rozpoznawania niniejszej sprawy. Zdaniem skarżącej, jej wniosek uzasadnia wydawanie przez wyżej wymienionych sędziów orzeczeń dla niej niekorzystnych, które "wielokrotnie" uchylane były przez Naczelny Sąd Administracyjny. W pisemnych oświadczeniach, złożonych w dniu 24 września 2014 r. sędziowie J. C.-M., M. W.-Z. i J. C. wskazali, iż nie znajdują podstaw do wyłączenia ich od orzekania w tej sprawie. Sędziowie podkreślili, że ze skarżącą nie łączą ich więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Ponadto, w ich ocenie, nie zachodzą żadne inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (pkt 1), swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (pkt 2), osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (pkt 3), w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (pkt 4), w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (pkt 5), w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (pkt 6), dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (pkt 6a), w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (pkt 7). W myśl zaś art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach, obligujące Sąd do wyłączenia sędziów J. C.-M., M. W.-Z. i J. C. od rozpoznania tej sprawy. Z wyjaśnień złożonych przez sędziów, na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a., nie wynika bowiem, by istniały jakiekolwiek podstawy do ich wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Również skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, uzasadniających wyłączenie sędziów. Należy podkreślić, iż fakt, że wskazani wyżej sędziowie orzekali w sprawach z udziałem skarżącej, podejmując niekorzystne dla niej rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy do ich wyłączenia od orzekania w rozpoznawanej sprawie, w myśl powołanych przepisów. Okoliczność ta nie może w szczególności stanowić podstawy wyłączenia wskazanej w art. 19 P.p.s.a., co potwierdza ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo sądowe. Instytucja wyłączenia sędziego, zwłaszcza na podstawie przesłanki, o jakiej mowa w art. 19 P.p.s.a., ma służyć zapewnieniu obiektywizmu sądu, a nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Sam fakt, że sędzia, którego wyłączenia domaga się strona skarżąca, orzekał w innej sprawie z jej udziałem, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl tego przepisu wyłączenie sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008, nr 6, poz. 97 oraz z dnia 27 września 2005 r., I OZ 939/05, niepubl.). W odniesieniu natomiast do sędziego NSA W. F., stwierdzić należy, że z uwagi na to, że orzekał on w sprawie, której wznowienia obecnie domaga się skarżąca, to jest w sprawie [..], podlega on wyłączeniu od orzekania w niniejszej sprawie z mocy samej ustawy (art. 18 § 3 P.p.s.a.), co zostało potwierdzone w protokole losowania z dnia 17 września 2014 r. (k. 3). W takiej sytuacji wniosek o jego wyłączenie jest zbędny, dlatego w tym zakresie postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Z tych względów, na podstawie art. 22 § 2 oraz art. 22 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. orzekł, jak w postanowieniu.