II SA/Lu 823/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.

Z. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi - wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej "p.p.s.a." - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż skarga została wniesiona po terminie. Stosownie bowiem do przepisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2018 r. (potwierdzenie odbioru, k.6 akt admin.) z pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia, który upłynął z dniem 31 sierpnia 2018 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 3 września 2018 r., a zatem jest spóźniona, co oznacza, że nie może być merytorycznie rozpatrzona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skoro więc skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, to w świetle powołanego art. 247 p.p.s.a. również wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 481/10 – Lex nr 621860). Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.