II SA/Lu 797/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Z. O.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew; w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., nr [...] r. w przedmiocie warunkowego zezwolenia na usunięcie 14 drzew oraz w sprawie odmowy zezwolenia na usunięcia 1 sztuki drzewa gatunek jesion. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni - została doręczona Z. O.-S. w dniu 22 czerwca 2017 r. W dniu 20 lipca 2017 r. (21 lipca 2017 - prezentata) Z. O.-S. wniosła za pośrednictwem SKO w [...] pismo zatytułowane "skarga". Sąd przyjął, że pismo to w rzeczywistości stanowi sprzeciw, bo taki skarżącej wówczas środek zaskarżenia przysługiwał i postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. odrzucił sprzeciw wskazując, że został wniesiony z uchybieniem terminu. W dniu 19 września 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia ww. sprzeciwu. Wskazała, że uchybiła terminowi bez swojej winy, ponieważ błędnie została pouczona przez organ o przysługującym jej środku zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 i 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w dziale III rozdziale 3a P.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 K.p.a. Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 czerwca 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji upływał z dniem 6 lipca 2017 r. Tymczasem sprzeciw od decyzji został wniesiony w dniu 21 lipca 2017 r. (prezentata). W ocenie Sądu, w świetle art. 112 K.p.a. błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do wadliwego pouczenia. W takich sytuacjach strona postępowania, przy zastosowaniu środków prawnych przewidzianych w danym postępowaniu, winna mieć możliwość skutecznego uchylenia się od następstw uchybienia terminu powstałych wskutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W postępowaniu sądowoadministracyjnym takim środkiem prawnym jest niewątpliwie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu, nie może z tego tytułu ponieść szkody i dlatego może wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od decyzji, w terminie i na zasadach określonych w art. 87 P.p.s.a., co w sprawie tej uczyniono skutecznie i z dochowaniem terminu do wniesienia wniosku. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji.