II SA/Lu 797/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Z. O.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw.

Decyzją z dnia [...] nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...]. w przedmiocie warunkowego zezwolenia na usunięcie 14 drzew oraz w sprawie odmowy zezwolenia na usunięcia 1 sztuki drzewa gatunek jesion. Powyższa decyzja została doręczona Z. O.-S. w dniu 22 czerwca 2017 r. W dniu 20 lipca 2017 r. (21 lipca 2017 - prezentata) Z. O.-S. wniosła za pośrednictwem SKO pismo zatytułowane "skarga". W odpowiedzi na powyższe organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 1 czerwca 2017 weszła w życie ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 935 z 12 maja 2017 r.; dalej także: nowelizacja, ustawa zmieniająca). Nowelizacja ta zmieniła również treść ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), m. in. wprowadziła nową instytucję procesową, uregulowany w rozdziale 3a sprzeciw od decyzji. Otwierający ten rozdział art. 64a p.p.s.a. stanowi, że od decyzji o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu wydana w trybie art. 138 § 2 k.p.a. Zatem zgodnie z treścią ww. przepisów skarga na tą decyzję nie przysługuje. Stąd Sąd zakwalifikował wniesioną skargę jako sprzeciwy. W myśl natomiast art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przedmiotowa decyzja SKO, wydana 4 czerwca 2017 r., a więc po wejściu w życie nowelizacji, została doręczona skarżącej 22 czerwca 2017 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do WSA w Lublinie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Natomiast sprzeciw skarżącej do WSA w Lublinie został nadany pocztą za pośrednictwem organu 20 lipca 2017 r. (21 lipca 2017 wpływ do organu). Z porównania powyższych dat wynika, że sprzeciw został wniesiony po upływie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Art. 64b § 1 p.p.s.a. stanowi, że do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 2 stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało sprzeciw odrzucić. Dodatkowo należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała sytuacja, będąca pochodną błędnego pouczenia zawartego w decyzji, która może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, w przypadku złożenia stosownego wniosku.