II SA/Lu 750/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego; w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.

I. Ł. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej "decyzji do czasu wyczerpania przez nią drogi odwoławczej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Należy jednak zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie skarżąca domagała się wstrzymania decyzji organu odwoławczego z dnia 6 czerwca 2017 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego. Niewątpliwie zaskarżona decyzje ma charakter "odmowny", a zatem nie nadaje skarżącej żadnego uprawnienia, ani też nie nakłada nań obowiązku. Stosownie do ugruntowanej linii orzeczniczej i poglądów doktryny przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (zob. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Cechy tej nie mają decyzje odmawiające uwzględnienia żądania strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 796/14, CBOSA). Zatem zaskarżona decyzja sama w sobie nie kreuje po stronie skarżącej żadnych praw ani obowiązków. Skoro tak, to decyzja ta nie podlega wykonaniu i z tego powodu nie można wstrzymać jej wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.