II SA/Lu 741/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Wojewoda decyzją z dnia [...] r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...], wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona J. F. w dniu 16 września 2020 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ww. rozstrzygnięcie J. F. złożył za pośrednictwem Wojewody w dniu 27 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 16 września 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 8 akt adm. organu II inst.). Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja zawierała w swej treści prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie jej zaskarżenia. Poza sporem pozostaje, że skarżący uchybił terminowi do złożenia skargi, dokonując tej czynności dopiero w dniu 27 października 2020 r. (data stempla pocztowego k. 4 akt sądowych). W tym stanie rzeczy skarga J. F. - jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia