II SA/Lu 741/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. J. P. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] r. stwierdzającą, że wydanie decyzji przez ten organ w dniu [...] r. uznającej skarżącą za osobę bezrobotną i przyznającą zasiłek dla bezrobotnych miało miejsce z naruszeniem prawa. Na mocy unormowania art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Skoro zatem w toku niniejszego postępowania skarżąca z mocy ustawy nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędnym jest rozstrzyganie o tym, czy jest w stanie ponieść koszty sądowe. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy. Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.