II SA/Lu 737/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niezastosowania się do nakazu odosobnienia drobiu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

W myśl art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie skarżący W. B. – wnosząc skargę na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niezastosowania się do nakazu odosobnienia drobiu – nie uiścił należnego wpisu w kwocie 100 złotych. Z uwagi na to Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2017 r. wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni należnej kwoty, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu prawidłowo w dniu 16 sierpnia 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 25). Jednocześnie Sąd doręczył skarżącemu pouczenie o możliwości ubiegania się o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a także w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Skarżący w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 11 sierpnia 2017 r., nie uiścił należnego wpisu od skargi. W trakcie biegu terminu do wykonania powyższego obowiązku skarżący nie złożył także wniosku o zwolnienie go od kosztów sądowych. W tej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić jego skargę stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.