II SA/Lu 690/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pracę we własnym gospodarstwie rolnym - w zakresie wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zwolnienie z funkcji pełnomocnika z urzędu p o s t a n a w i a odrzucić wniosek.

W dniu 14 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego E. H. [...] A. S., ustanowiona z urzędu w ramach przyznanego postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2017 r. - prawa pomocy, wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w dniu 13 października 2017 r. – złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o zwolnienie z funkcji pełnomocnika z urzędu i ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2017 r. została poinformowana, że o zwolnienie z obowiązków wyznaczonego pełnomocnika oraz o wyznaczenie innego pełnomocnika należy zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej (potwierdzenie odbioru k.83). W odpowiedzi na pismo, pełnomocnik ponownie złożyła w dniu 16 stycznia 2018 r. do tutejszego Sądu wniosek o zwolnienie z funkcji pełnomocnika z urzędu, jednocześnie informując, że stosownie do pisma otrzymanego z Sądu zwróciła się do Okręgowej Rady Adwokackiej o zwolnienie z obowiązków pełnomocnika z urzędu, jednak w odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka, podniosła, że "nie jest władna zastąpić decyzji Sądu o zwolnieniu z funkcji pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym czy też sądowym". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, zaś na podstawie art. 253 § 1 p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, doręczając postanowienie o przyznaniu prawa pomocy. W niniejszej sprawie Sąd zgodnie z postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. przyznającym prawo pomocy w zakresie całkowitym dla E. H., obejmującym m.in. ustanowienie adwokata - zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata dla skarżącego. Okręgowa Rada Adwokacka wyznacza poprzez imienne wskazanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego z urzędu. Brak jest podstawy prawnej do wyznaczenia przez sąd konkretnego (z imienia i nazwiska) pełnomocnika, sąd administracyjny nie ma wpływu na decyzję w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2011 r., I OZ 662/11, LEX nr 898917). Nie ma również oparcia w przepisach prawnych dokonywanie przez sąd zmiany wyznaczonego dla strony pełnomocnika, czy też występowanie przez sąd do organu samorządu zawodowego z takim wnioskiem. (por. postanowienia NSA: z dnia 28 lipca 2009 r., II GZ 111/09, LEX nr 552782, i z dnia 7 września 2011 r., I OZ 654/11, LEX nr 964712). Sąd zwalniając z funkcji pełnomocnika z urzędu, musiałby cofać przyznane prawo pomocy, a to może nastąpić tylko w okolicznościach, na podstawie których je przyznano, jeżeli się okaże, że nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie sąd nie cofnął przyznanego dla skarżącego E. H. prawa pomocy, w związku z czym nie ma podstaw do zwolnienia pełnomocnika z funkcji pełnomocnika z urzędu. W świetle powyższego orzeczono jak w sentencji.