II SA/Lu 687/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu B. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki części obiektu budowlanego; w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.

B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sprzeciw od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki części obiektu budowlanego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego sprzeciwu. Skarżąca we wniosku wyjaśniła, że uchybienie terminowi do złożenia sprzeciwu związane było z brakiem pouczenia przez organ o danych teleadresowych organu właściwego do złożenia środka odwoławczego. W jej ocenie w pouczeniu zawarta była informacja o możliwości złożenia sprzeciwu od decyzji, ale brak było wskazania dokładnego adresu siedziby organu. W związku z tym, że – jak wskazała skarżąca – jest osobą starszą i nie korzysta z internetu, wysłała sprzeciw na znany jej adres w ustawowym terminie. O tym, że organ zmienił siedzibę dowiedziała się w momencie, kiedy zwrócono jej przesyłkę z adnotacją "zmieniono siedzibę organu". Organ odwoławczy w odpowiedzi na sprzeciw wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia ww. środka nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wbrew twierdzeniom skarżącej, adres organu został dokładnie wskazany w pouczeniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie z art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca wysłała sprzeciw 7 lipca 2017 r., (tj. w ostatnim dniu terminu) do organu na niewłaściwy adres. Następnie w dniu 14 czerwca 2017 r. wysłała ponownie sprzeciw już na właściwy adres organu. Oznacza to jednak, że uchybiła wskazanemu powyżej terminowi. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 w zw. z art. 87 § 3 ww. ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Oznacza to, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy wiąże się bowiem z koniecznością dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a powołane przez skarżącą okoliczności nie wskazują na to, że niedokonanie czynności w ustawowym terminie spowodowane było przeszkodą nie do przezwyciężenia przy dochowaniu najwyższej staranności. Za okoliczność braku winy w uchybieniu terminu do złożenia sprzeciwu nie może być uznany powołany przez skarżącą fakt, braku w pouczeniu zaskarżonej decyzji adresu na jaki należy wnieść sprzeciw. Jak wynika bowiem bezspornie z pouczenia zawartego w decyzji organu odwoławczego, doręczonego skarżącej w dniu 23 czerwca 2017 r. (k. 7 akt admin.), została prawidłowo pouczona o sposobie (ze wskazaniem adresu) i terminie wniesienia środka odwoławczego. Organ wyraźnie wskazał, że stronie niezadowolonej z treści decyzji przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia. Sprzeciw wnosi się za pośrednictwem Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ul. Lubomelska 1-3, 20-072 Lublin. Wobec powyższego należy stwierdzić, że rozstrzygając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na niewłaściwy adres organu nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć, tym bardziej, że strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II OZ 54/11). Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.