II SA/Lu 672/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zmiany wysokości zasiłku celowego oddala skargę.

Postanowieniem z [...] czerwca 2018 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także: Kolegium) orzekło o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kolegium z [...] lutego 2017 r., znak: [...], uchylającą w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z [...] listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zmiany wysokości zasiłku celowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że wniosek skarżącego, w którym żądał on wznowienia postępowania zakończonego opisaną decyzją ostateczną Kolegium z [...] lutego 2017 r., został złożony 24 maja 2018 r., a więc z uchybieniem terminu, określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Okoliczność ta obligowała organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. W skardze do Sądu na to postanowienie skarżący zarzucił Kolegium uporczywe działanie od wielu lat na szkodę skarżącego oraz członków jego rodziny. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten dotyczy m.in. podstawy wznowienia wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że organ administracji jest obowiązany z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, gdyż wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, które godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (zob. wyroki NSA z 6 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 976/06 oraz z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 2043/12). Brak zaś ustalenia okoliczności zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest naruszeniem, które może mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2721/13). Nie ulega zatem wątpliwości, że ze względu na szczególny charakter instytucji wznowienia postępowania, ustalenia organu administracji publicznej dotyczące zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania muszą być jednoznaczne. W ocenie Sądu, zasadnie Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o wznowienie po upływie terminu, o jakim mowa w art. 148 § 1 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie, jako podstawę wznowienia postępowania, skarżący wskazał art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Skarżący stwierdził, że nowa okoliczność, o której mowa w tym przepisie, jest znana mu od doręczenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 2930/17, którym Sąd ten umorzył postępowanie kasacyjne w sprawie skargi kasacyjnej na postanowienie WSA w Lublinie z 20 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 114/17, odrzucające skargę Z. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika NZOZ Przychodnia Lekarza Rodzinnego [...] w [...] w przedmiocie wydania kserokopii pisma. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że wskazane wyżej postanowienie NSA z 8 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 2930/17, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi D. P. w dniu [...] kwietnia 2018 r. (zob. k. 70 akt sądowych sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 114/17). Oznacza to, że określony w art. 148 § 1 k.p.a. miesięczny termin do złożenia przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania, upłynął w dniu [...] maja 2018 r. Oczywiste jest zatem, że skarżący składając osobiście w siedzibie Kolegium 24 maja 2018 r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kolegium z [...] lutego 2017 r., znak: [...] (zob. k. 52 akt administracyjnych organu drugiej instancji), uczynił to z naruszeniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Wobec przekroczenia przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, obowiązkiem Kolegium było wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Ponownie należy bowiem podkreślić, że wszczęcie w tej sytuacji postępowania wznowieniowego prowadziłoby do naruszenia zasady trwałości decyzji administracyjnych. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).