II SA/Lu 658/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Protokolant Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie pozytywnej opinii wstępnego projektu podziału działki p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie

H. K. wniósł w dniu 20 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozytywnej opinii wstępnego projektu podziału działki. Wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 117/15 Sąd oddalił skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2018 r., I OSK 828/16 uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi w celu dokonania dodatkowych ustaleń w sprawie. Po przekazaniu akt Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Lu 658/18 i podjęto czynności zmierzające do jej rozpatrzenia na rozprawie. Następnie w piśmie z dnia 25 września 2018 r. (k.210) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę z uwagi na to, że sprzedał nieruchomość objętą przedmiotem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz.1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wówczas, gdyby zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu okoliczności wyłączające możliwość cofnięcia skargi w niniejszej sprawie nie zachodzą, dlatego postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.