II SA/Lu 650/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i D. B. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 sierpnia 2025 r., znak: PEA-X.7723.10.2025 w przedmiocie zarzutów J. B. zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę D. B..

Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (LWINB) postanowieniem z 25 sierpnia 2025 r., znak: PEA-X.7723.10.2025 utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Chełmie z 9 lipca 2025 r., znak: NB.52.3.2025 oddalające zarzuty wniesione przez J. B. w spawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie skargę wnieśli J. i D. B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga D. B. podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Istnienie legitymacji skargowej związanej z interesem prawnym jednostki podlega badaniu przez sąd administracyjny. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Skarga wniesiona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. W rozpoznawanej sprawie kontrola sądowa dotyczy postępowania, w którym zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy orzekały w stosunku do J. B.. Co prawda skarżący wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w piśmie podpisanym wspólnie z D. B., jednakże nie ma wątpliwości, że w kontrolowanym w niniejszej sprawie postępowaniu rozstrzygnięcia organów obydwu instancji dotyczą jedynie J. B.. Skoro więc zaskarżone postanowienie zostało skierowane do J. B., to w żaden sposób nie kształtuje ono praw ani obowiązków D. B., której zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne nie były przedmiotem rozstrzygania w tej sprawie, czego wyrazem było umorzenie postępowania zażaleniowego w stosunku do D. B. – postanowieniem LWINB z 25 sierpnia 2025 r., znak: PEA-X.7723.10.1.2025. Nie ma przy tym znaczenia, że wniesione przez J. B. i D. B. zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego miały związek z nakazem rozbiórki jednego obiektu budowlanego. Jest bowiem istotne, że obowiązek rozbiórki tego obiektu wynika z różnych tytułów wykonawczych, skierowanych odrębnie do J. B. i D. B.. W związku z powyższym D. B. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. i nie przysługuje jej legitymacja do wniesienia skargi w niniejszej sprawie – dotyczącej J. B.. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skarga D. B. podlegała odrzuceniu.