II SA/Lu 649/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że reprezentuje ważny interes społeczny, jest przedstawicielem mieszkańców, którzy zamieszkują na terenie planowanej inwestycji, a tocząca się sprawa wymusiła na nim czasowe zaangażowanie. Wskazał, że zależy mu na tym, aby sprawa nie obciążała go finansowo. W dalszej części urzędowego formularza skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a w skład jego majątku wchodzi dom o pow. [...] m2 o wartości szacunkowej [...] zł oraz papiery wartościowe na kwotę ok. [...] zł. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł netto składa się emerytura skarżącego w wysokości [...] zł i emerytura jego żony w kwocie [...] zł. Skarżący podał, że na zobowiązania i stałe wydatki (media, opłaty licznikowe, leki i leczenie) wydaje ok. [...] zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Na obecnym etapie postępowania do kosztów sądowych należy wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł - § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, tj. opłata sądowa od zażalenia, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (za wyjątkiem wpisu od potencjalnej skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu od skargi) nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł - § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast stawka minimalna ustanowienia radcy prawnego z wyboru w sprawie niniejszej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 480 zł - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Mając na względzie z jednej strony przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i rodzinną skarżącego, z drugiej zaś strony wielkość obciążeń finansowych w sprawie niniejszej, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak też częściowym. Podnieść przy tym należy, że użyte w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sformułowanie "wykaże" oznacza, że ciężar wykazania spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na osobie, która ubiega się o udzielenie tego prawa. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, bądź częściowym ma zastosowanie w przypadku osób ubogich, które ze względu na sytuację życiową (całkowity brak dochodów lub bardzo niskie dochody, brak majątku), mimo największych starań, nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sytuacja materialna skarżącego jest dobra. Skarżący ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe, posiada majątek nieruchomy (dom o pow. [...] m2) i zasoby finansowe (papiery wartościowe na kwotę [...] zł). Skarżący uzyskuje wysoką emeryturę w kwocie [...] zł. W ocenie referendarza wartość posiadanych zasobów finansowych, jak również wysokość miesięcznych dochodów netto wskazuje, że skarżący jest w stanie opłacić koszty niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podnieść natomiast należy, że podnoszona przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku okoliczność, że reprezentuje ważny interes społeczny nie jest przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Mając na względzie powyższe uznać należy, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., co uniemożliwia mu przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak również częściowym. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.