Sygnatura
II SA/Lu 644/26
Postanowienie WSA w Lublinie z 21 października 2026 r., II SA/Lu 644/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
- Data orzeczenia
- 21 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na uchwałę nr XV/72/2011 Rady Gminy w B. z dnia 28 października 2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. terenów leśnych i zalesień p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić D. G. kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W dniu 24 września 2026 r. D. G. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - za pośrednictwem Rady Gminy B. - skargę na uchwałę nr XV/72/2011 Rady Gminy w B. z dnia 28 października 2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. terenów leśnych i zalesień. Wnosząc skargę skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 300 zł (potwierdzenie wpłaty – k. 9 akt sądowych). Jak wynika z przekazanych Sądowi akt sprawy, wniesienie powyższej skargi zostało poprzedzone skierowaniem do Rady Gminy B. w dniu 21 lipca 2026 r. (data wpływu do organu) wezwania do usunięcia naruszenia prawa, którego – w ocenie skarżącej - organ ten dopuścił się w zaskarżonej uchwale. Wezwanie z dnia 21 lipca 2026 r. pozostało bez odpowiedzi organu. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Prawną podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm., dalej jako "u.s.g."). Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy jednak zwrócić uwagę, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej jako "ustawa nowelizująca"), która wprowadziła zmiany m.in. do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") oraz do powołanej u.s.g. W konsekwencji, zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11 w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy. Zatem dla ustalenia, jakie brzmienie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 u.s.g. należy stosować w danej sprawie, rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nr XV/72/2011 została podjęta przed wejściem w życie ww. ustawy nowelizującej (28 października 2011 r.), a zatem zastosowanie w sprawie znajdą przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie zaś z art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed omawianej nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). W myśl natomiast art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z cytowanymi wyżej przepisami korespondowało poprzednie brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g., który przed nowelizacją stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wynikająca z przepisu przejściowego art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej konieczność zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu przytoczonym powyżej, oznacza zatem, że dopuszczalność wniesionej skargi uwarunkowana jest poprzedzeniem jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa oraz zachowaniem terminu wynikającego z przytoczonego art. 53 § 2 p.p.s.a. Znajduje to potwierdzenie w wydanej na gruncie stanu prawnego sprzed wejścia w życie ustawy nowelizującej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca wniesioną do Sądu skargę poprzedziła wezwaniem Rady Gminy B. do usunięcia naruszenia prawa. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem warunku wynikającego z treści art. 101 ust. 1 u.s.g. i art. 52 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy nowelizującej. Pomimo tego skarga podlega odrzuceniu, a to z powodu niezachowania przez skarżącą terminu wynikającego z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu przytoczonym powyżej, według którego przepis ten wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy z nich ma zastosowanie w sytuacji, gdy właściwy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten wynosi 30 dni i biegnie od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi na jego wezwanie. Drugi z terminów do wniesienia skargi przewidzianych w tym przepisie wynosi 60 dni i biegnie od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zaś obowiązuje on w sytuacji, w której w trakcie jego biegu organ nie udzieli odpowiedzi na otrzymane wezwanie. Jak wskazano na wstępie, skierowane przez skarżącą do Rady Gminy B. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wpłynęło do Urzędu Gminy w dniu 21 lipca 2026 r. W tym dniu rozpoczął zatem swój bieg sześćdziesięciodniowy termin do zaskarżenia przedmiotowej uchwały do sądu administracyjnego, który to termin zostałby przerwany jedynie w razie doręczenia skarżącej, przed jego upływem, odpowiedzi organu na złożone wezwanie - wówczas rozpocząłby swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia organu zawartego w odpowiedzi na skargę, organ nie odpowiedział na złożone przez skarżącą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji należy uznać, że skarżąca związana była terminem sześćdziesięciodniowym, który kończył swój bieg w dniu 19 września 2026 r. Tymczasem z prezentaty organu zamieszczonej na skardze wynika, że została ona złożona w Urzędzie Gminy B. w dniu 24 września 2026 r. W tej sytuacji uznać należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, który – jak wyżej wskazano – upływał z dniem 19 września 2026 r. Okoliczność ta czyni koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W związku z odrzuceniem skargi należy jednocześnie zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy w wysokości 300 złotych, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 9 października 2026
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Rada Gminy
- Sędziowie
- Bartłomiej Pastucha /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 58 § 1 pkt 2, art. 232 § 1 pkt 1 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II OSK 1246/26 · 21 października 2026
Wyrok NSA z 21 października 2026 r., II OSK 1246/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Sygnatura: VII SA/Wa 2379/26 · 21 października 2026
Postanowienie WSA w Warszawie z 21 października 2026 r., VII SA/Wa 2379/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Sygnatura: II SA/Rz 518/26 · 21 października 2026
Wyrok WSA w Rzeszowie z 21 października 2026 r., II SA/Rz 518/26 – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny