II SA/Lu 643/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Inne z dnia [...] czerwca 2026 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z 8 czerwca 2026 r. Inne odmówił wszczęcia postępowania na wniosek M. K. (dalej jako: skarżący) w sprawie przyznania jednorazowej pomocy pieniężnej. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 czerwca 2026 r. W dniu 27 sierpnia 2026 r. skarżący złożył bezpośrednio w sądzie skargę na ww. postanowienie. Skarga została przekazana do organu, za pośrednictwem którego powinna zostać złożona, stosownie do art. 54 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a."), W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 52 § 3 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia (alternatywnie – albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ albo skarga do sądu administracyjnego), zostało skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 czerwca 2026 r. (ZPO, k. 17 akt adm.), zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 lipca 2026 r. (z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a. – dzień 12 lipca 2026 r. przypadał w niedzielę). Skarga została wniesiona przez skarżącego w dniu 27 sierpnia 2026 r., bezpośrednio w sądzie (co nie miało wpływu na skuteczność wniesienia skargi, z uwagi na art. 53 § 4 p.p.s.a.), a zatem półtora miesiąca po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, należało orzec jak w sentencji.