II SA/Lu 628/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

A. Z. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazaną decyzją organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] kwietnia 2017 r. uchylającą decyzję własną z dnia [...] lipca 2016 r. (zmienioną decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r.) przyznającą skarżącej świadczenie pielęgnacyjne na córkę S. S.. Skarżąca zakwestionowała obszernie zaskarżoną decyzję, jednak nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10). Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji uchylającej decyzję przyznającą skarżącej świadczenie pielęgnacyjne w związku z koniecznością rezygnacji z pracy i sprawowania opieki nad niepełnosprawną córką. Uchylenie nastąpiło wyłącznie ze względu na to, że w okresie pobierania przyznanego świadczenia właściwy organ zmienił stopień niepełnosprawności córki ze znacznego na umiarkowany, a taki nie stanowi przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W świetle powyższego, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji miałoby ten skutek, że świadczenie pielęgnacyjne nadal przysługiwałoby skarżącej, pomimo wydania tej decyzji. Wprawdzie skarżąca nie wykazała, by wykonanie decyzji mogło wyrządzić jej znaczną szkodę, to jednak ze zgromadzonych w aktach sprawy dowodów wynika, że skarżąca nadal znajduje się w trudnej sytuacji życiowej – ma niski dochód (uprawniający ją do świadczenia pielęgnacyjnego - organ wydając zaskarżoną decyzję okoliczności tej bowiem nie kwestionował) oraz niepełnosprawną córkę, która nadal wymaga pomocy i opieki. Zdaniem Sądu, istnieje więc niebezpieczeństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącą możliwości sprawowania opieki nad córką, co może zagrozić jej życiu. Z tych samych względów istnieje również niebezpieczeństwo spowodowania nieodwracalnych skutków dotyczących związanych z pozostawieniem niepełnosprawnej córki bez opieki. Sąd uznał zatem, że zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniająca wniosek o wstrzymanie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.