II SA/Lu 595/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zapewnienia prawidłowych warunków do sprzedaży pieczywa nieopakowanego - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w skardze na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., nr [...] zobowiązującą skarżącą Spółkę do zabezpieczenia przed zanieczyszczeniami nieopakowanych bułek śniadaniowych w sprzedaży samoobsługowej w Hipermarkecie - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji wiąże się z koniecznością wymiany pojemników na pieczywo, a biorąc pod uwagę skalę działalności gospodarczej Spółki i ilość prowadzonych przez nią hipermarketów, wyrządziłoby to jej znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Skarżąca domagając się przed Sądem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała należycie tych przesłanek. Podniosła ogólnie, że ze względu na rozmiary prowadzonej działalności i ilość hipermarketów, wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez wymianę pojemników na pieczywo, poniosłaby znaczną szkodę. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych konkretnych informacji na temat swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że rzeczywiście wymiana pojemników mogłaby wyrządzić jej taką szkodę. Lakoniczna argumentacja wniosku jest tym bardziej nieprzekonująca, że zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie jednego hipermarketu tj. Hipermarketu – skarżąca natomiast znaczne rozmiary szkody odnosi do całej prowadzonej działalności i wszystkich hipermarketów tą działalnością objętych. Z uzasadnienia wniosku nie wynika natomiast, by tylko wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić jej jakąkolwiek szkodę, skarżąca nie wykazała zaś, by podobne decyzje zostały wydane w odniesieniu do wszystkich pozostałych należących do niej hipermarketów. Wobec braku należytego umotywowania żądania, wniosek nie może być więc uwzględniony. Nie ma również podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki - skoro bowiem, jak wskazuje, polega ono na wymianie pojemników na pieczywo – to w razie wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego - możliwa będzie ich ponowna wymiana. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.