II SA/Lu 59/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postepowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r., w przedmiocie umorzenia postepowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdza, że po wniesieniu skargi w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. oznacza, że w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i zasadne jest podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie kwestionowana w skardze decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na skutek skargi strony uchyliło własną decyzję z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] oraz utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia za okres od [...] marca 2020 r. do [...] maja 2021 r. prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko: M. M.. Stwierdziło również, że działanie organów nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa. W stanie faktycznym sprawy bezspornie kwestionowana w skardze decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy decyzja z dnia [...] stycznia 2022 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.