II SA/Lu 565/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 565/17 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skarżąca w piśmie z dnia 3 października 2017 r. ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skoro jednak w toku niniejszego postępowania przyznano już skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata ponowne rozpoznanie jej wniosku o przyznanie mu prawa pomocy w tym samym zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane jest zbędne. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Odstępując od wezwania skarżącej do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie druku PPF referendarz sądowy kierował się tym, że wniosek skarżącej, z przyczyn wyżej wymienionych, nie może być poddany merytorycznej ocenie. Wypełniony druk PPF stanowi zaś środek dowodowy istotny przy merytorycznej ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zatem brak wypełnionego druku PPF pozostaje bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, co czyni zasadnym odstąpienie od wezwania skarżącej do wypełnienia druku PPF. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.