II SA/Lu 562/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Protokolant Referent Elwira Szymaniuk-Szkodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2023 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Komendanta 32 Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Zamościu z dnia 12 kwietnia 2023 r., nr 2/2023 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta 32 Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Zamościu z dnia 23 lutego 2023 r., nr 1/2023; II. zasądza od Komendanta 32 Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Zamościu na rzecz A. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

A. P. (dalej jako "strona", "skarżący", "wnioskodawca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. (dalej jako "organ") z dnia [...] kwietnia 2023 r., w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 30 maja 2022 r. A. P. zwrócił się do Komendanta [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie skanu umów wraz z aneksami (bez załączników) zawartych w postępowaniu przetargowym nr [...] dla części zamówienia nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 i 10. Jako podstawę prawną żądania wnioskodawca wskazał przepisy art. 2 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p.") oraz art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto powołał się na treść § 20 pkt 3 wnioskowanych do udostępnienia umów, według którego umowy te są jawne. Wnioskodawca wyjaśnił, że wobec zarządzania przez organ środkami publicznymi przeznaczonymi m.in. na ochronę obiektów wojskowych stanowiących zaopatrzenie [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego, korzystając z przysługujących mu praw chciałby uzyskać informacje o sposobach wydatkowania tych środków, w tym, czy ich wydatkowanie objęte jest właściwym nadzorem i czy przebiega zgodnie ze złożonymi ofertami i zgodnie z postanowieniami przedmiotowych umów. Odpowiadając na wniosek Komendant [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. w piśmie z dnia 13 czerwca 2022 r., na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p., poinformował wnioskodawcę, że żądana przez niego informacja publiczna nie może zostać udostępniona w sposób i formie określonych we wniosku z dnia 30 maja 2022 r. Jako przyczyny braku możliwości zadośćuczynienia żądanej formie i sposobowi udostępnienia informacji, organ wskazał następujące okoliczności: 1/ żądana informacja zawiera dane dotyczące systemu organizacji ochrony, których ujawnienie może negatywnie wpłynąć na poziom bezpieczeństwa ochranianych Jednostek Wojskowych. W szczególności mając na względzie zarządzenie Prezesa Rady Ministrów nr 153 z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie wprowadzenia drugiego stopnia alarmowego (2. stopień BRAVO) oraz zarządzenie Prezesa Rady Ministrów nr 154 z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie wprowadzenia trzeciego stopnia alarmowego (3. stopień CHARLIE- CRP) na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z obecną sytuacją polityczną, a także mając na uwadze ustawę z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz.U.2021.2234) żądane informacje są informacjami wrażliwymi i ujawnienie ich może godzić w system obronności państwa. Ujawnienie żądnej informacji może także utrudniać organom Państwa wykonywanie zadań ustawowych, a więc może godzić w interes Państwa Polskiego; 2/ bardzo szeroki zakres wymienionej we wniosku dokumentacji przekraczający możliwości techniczne i czasowe jej przygotowania do udostępnienia; 3/ w zakresie udostępnienia wnioskowanych danych sprawy nr [...] dla cz. 1, 2, 3, wnioskodawca posiada do nich dostęp w ramach udziału w konsorcjum realizującym zadania dla ww. części. Podsumowując organ stwierdził, że udostępnienie żądanej informacji publicznej wymaga jej uprzedniego przetworzenia poprzez usunięcie i zanonimizowanie treści, których ujawnienie może negatywie wpłynąć na poziom bezpieczeństwa ochranianych obiektów wojskowych. W związku z nieuzyskaniem przedmiotowej informacji wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Komendanta [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. w sprawie wniosku z dnia [...] maja 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 4 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 84/22 zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z 30 maja 2022 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Prawomocny wyrok Sądu został doręczony organowi w dniu 5 stycznia 2023 r. Pismem z dnia 17 stycznia 2023 r. organ wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ wyjaśnił, że z analizy wniosku wynika, że żądana informacja stanowi informacje publiczną przetworzoną. W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia 8 lutego 2023 r. wnioskodawca podtrzymał swoje stanowisko, że wnioskowana informacja stanowi tzw. informację publiczną prostą, a kopiowanie dokumentów, czy tez ich anonimizacja nie świadczy o przetwarzaniu informacji. Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2023 r. Komendant [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. odmówił A. P. udzielenia dostępu do wnioskowanej informacji publicznej. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wskazał, że wytworzenie żądanej informacji publicznej jest skorelowane z potrzebą interesu publicznego. Organ stwierdził, że biorąc pod uwagę pozycję i charakter wnioskodawcy (osoba fizyczna będąca jednocześnie wspólnikiem oraz dyrektorem generalnym podmiotu – jednego z wykonawców realizujących obecnie usługę ochrony SUFO dla [...] WOG), mającym realną konkurencję na rynku ochrony nie można założyć, iż ma on zamiar i faktyczną możliwość do wykorzystania i uczynienia z uzyskanej informacji publicznej realne narzędzie wpływania na dobro ogółu. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu powtórzył argumentację decyzji z [...] lutego 2023 r. i wskazał, że żądana informacja będąca informacją przetworzoną nie może zostać udostępniona z uwagi na brak istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej tj. "szczególnego interesu publicznego". W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nr [...] z dnia [...] lutego 2023 r. oraz udostępnienie informacji publicznej zgodnie z treścią złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucił naruszenie: - art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych; - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona; - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie. Skarżący wskazał, że przedmiotem złożonego przez niego wniosku było udostępnienie informacji tzw. prostej. Żądana informacja istniała w chwili złożenia wniosku, a jej udostępnienie wymagało przedsięwzięcia jedynie czynności technicznych, związanych z przekazaniem informacji zgodnie ze sposobem i formą wskazanymi we wniosku. Realizacja wniosku nie wymaga wytworzenia nowej jakościowo informacji wskutek podjęcia działań intelektualnych (np. analiz), których podjęcie w celu stworzenia nowej informacji uzasadniałoby przyjęcie, że przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej. Skarżący wskazał, że zgodnie z rozdzielnikiem egz. nr 1 każdej wnioskowanej przez skarżącego umowy jest ona w posiadaniu organu. Zwrócił także uwagę, że zgodnie z § 21 ust 3 wnioskowanych umów są one jawne i podlegają udostępnieniu. Zdaniem skarżącego błędnie stwierdzono, że nie została spełniona przesłanka "szczególnej istotności dla interesu publicznego", o której stanowi art. 3 ust. i pkt 1 in fine u.d.i.p. Uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznej, bowiem jej uzyskanie pozwoli poznać zasadność i wysokość wydatków jakie organ wydatkuje na tego typu usługi. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Nie jest sporne pomiędzy stronami postępowania, że Komendant [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, jak również, że żądane przez stronę informacje stanowią informację publiczną. Natomiast spór pomiędzy stronami dotyczy kwestii czy żądana przez wnioskodawcę informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną. Na wstępie wyjaśnić należy, że ustawodawca w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. sformułował bardzo szeroką definicję informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. W świetle art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, będącego normatywnym źródłem prawa do informacji publicznej, "sprawy publiczne", o których mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., należy rozumieć jako działalność organów władzy publicznej oraz samorządów, osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, komunalnym lub Skarbu Państwa. W orzecznictwie sądów administracyjnych za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. (por. np. wyrok NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2352/13, dostępny w CBOSA). Treść umów zawieranych przez Komendanta [...] Wojskowego Oddziału Gospodarczego w Z. w trybie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (jak też poprzednio obowiązującej ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych), niewątpliwie zatem stanowi informację publiczną. Umowy takie są bowiem w istocie środkiem realizacji przez tę Jednostkę powierzonych jej zadań publicznych oraz obrazują sposób dysponowania środkami publicznymi. O publicznym charakterze takich umów przesądza zresztą treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych, stanowiącego o jawności postępowania o udzielenie informacji publicznej, zaś w poprzednim stanie prawnym - pod rządami ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych - jednoznacznym potwierdzeniem powyższej oceny była treść art. 139 ust. 3 tej ustawy, który wprost stanowił, że umowy (w sprawach zamówień publicznych) są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Lublinie z 4 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 84/22). W przedmiotowej sprawie odmawiając udostępnienia informacji publicznej żądanej przez skarżącego, organ uznał, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, w związku z czym wnioskodawca winien wykazać, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "informacji przetworzonej". Stanowi ona jedynie w art. 3 ust. 1 pkt 1, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wymaga zaakcentowania, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji informacji przetworzonej. Lukę tę wypełnia literatura i orzecznictwo sądowoadministracyjne, które dokonały podziału informacji publicznej na "prostą" i "przetworzoną". Informacja prosta to taka, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 334/19). Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter, co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 488/18). Charakter informacji publicznej przetworzonej mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 2951/16). Podkreślić należy, że informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez sam proces anonimizacji (pozbawienie danych wrażliwych, podlegających ochronie, np. danych osobowych), bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Na trudność zakreślenia granicy pomiędzy informacją publiczną przetworzoną a informacją prostą zwraca uwagę orzecznictwo sądowoadministracyjne dostrzegając, że powyższy problem pojawia się m.in. wówczas, gdy wnioskodawca żąda przedstawienia mu wielu informacji prostych. W tym zakresie dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki NSA: z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). W takiej sytuacji organ zobowiązany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań. Innymi słowy, podmiot zobowiązany przy kwalifikacji żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej jest zobligowany do wskazania, szczegółowej identyfikacji czynności (co do ilości i zakresu), które musi podjąć w celu wytworzenia danej informacji przetworzonej. Zazwyczaj chodzi o te czynności, których celem jest wyodrębnienie określonych informacji prostych (dokumentów) ze zbioru informacji znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 518/19). Wskazać należy, że potrzeba wyczerpującego przedstawienia powyższych kwestii wynika z wymogów formy, w jakiej podmiot zobowiązany winien podjąć rozstrzygnięcie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Do rozstrzygnięcia wydawanego w tym przedmiocie należy stosować regulację art. 16 u.d.i.p., odsyłającego z kolei w ust. 2 do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Przechodząc na grunt okoliczności badanej sprawy, w motywach zaskarżonej decyzji organ wskazał, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej. W tym miejscu podkreślić należy, że w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej z uwagi na brak wykazania szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego, niezwykle istotne jest sporządzenie przez organ prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji. Oznacza to, że odmawiając udostępnienia informacji publicznej przetworzonej organ obligowany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań. W rozpatrywanej sprawie oznaczało to zatem konieczność wyczerpującego i szczegółowego przedstawienia w uzasadnieniu podjętej decyzji okoliczności przemawiających za uznaniem informacji publicznej za informację przetworzoną, takich jak choćby łączną ilość dokumentów niezbędnych do przeanalizowania i ewentualnej anonimizacji, dostępne zasoby kadrowe i techniczne, ilość pracowników, którzy przetwarzaliby informację. Powołanie się więc jedynie na okoliczność, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną, a wnioskodawca nie wykazał "szczególnego interesu publicznego", nie czyniło zadość obowiązkom organu i nie mogło prowadzić do uznania, że zawnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej. Sąd zwraca uwagę, że w sprzeczności z zasadą do informacji publicznej pozostaje kwalifikowanie informacji publicznej jako informacji przetworzonej tylko z uwagi na fakt, że jest ona przygotowywana dla wnioskującego podmiotu przez czynności polegające na odnalezieniu odpowiednich dokumentów, sporządzenia ich kopii i dokonaniu ananimizacji określonych treści. Czynności te stanowią proste czynności kancelaryjno-biurowe o charakterze technicznym. W tej sytuacji należy wykluczyć, aby wymagały one dokonania przez organ odpowiednich operacji myślowych – analiz, obliczeń, zestawień czy wyciągów, a zatem działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych, prowadzonego do przekształcenia zbioru tych informacji w nową jakościowo informację przetworzoną. Dopiero ewentualnie ich skala może powodować, iż informacja publiczna byłaby kwalifikowana jako przetworzona (por. wyrok NSA z 24 maja 2023 r., sygn. akt III OSK 119/22, publ. CBOSA). W zaskarżonej decyzji brak jest natomiast jakichkolwiek informacji w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, przedwczesna jest zatem ocena organu co do charakteru wnioskowanej informacji. Arbitralne stanowisko organu co do charakteru żądanych informacji nie poddawało się żadnej kontroli. Jak już wyżej wskazano, aby powołać się na taki charakter żądanej informacji organ winien wskazać jakie czynności należało by podjąć, w odniesieniu do jakiego zbioru danych (dokumentów), co sprawiałoby, że jej udzielenie znacząco zakłóciłoby funkcjonowanie organu. Sąd zwraca także uwagę, że w przypadku sporządzenia kserokopii z istniejących konkretnych dokumentów (umów z aneksami przy okazji konkretnego zamówienia publicznego) nie może być mowy o ponadnormatywnym zaangażowaniu zasobów organu (zob. wyrok NSA z 20 października 2022 r., sygn.. akt III OSK 5668/21). Z uwagi na stwierdzone uchybienia procesowe, Sąd nie miał możliwości zapoznania się z pełną argumentacją podmiotu zobowiązanego odnośnie charakteru żądanych przez stronę informacji. Powołane w uzasadnieniach decyzji orzecznictwo sądów administracyjnych nie mogło stanowić jedynej argumentacji organu uzasadniającej przyjęte stanowisko. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak pkt I wyroku. O kosztach postępowania sądowego, na które składa się uiszczony wpis od skargi, orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. Ponowienie rozpoznając sprawę organ będzie miał na uwadze rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu.