II SA/Lu 55/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać A. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto i zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych. Na stałe koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na spłatę rat – [...] złotych, opłaty za energię elektryczną, gaz iż telefon – [...] złotych oraz koszty leczenia – [...] złotych, łącznie wynoszą one [...] złotych. Skarżący podkreślił, że jest osobą schorowaną, która z powodu choroby nie może podjąć żadnej pracy. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sadowych. Zatem zbędne stało się rozpoznawanie obecnego wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sadowych. Z tego powodów referendarz sądowy działają na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie II postanowienia. W związku z powyższym wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy rozpoznać jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stałe miesięczne koszty utrzymania konicznego skarżącego nie obejmujące kosztów wyżywienia czy zakupu środków czystości i higieny osobistej wynoszą łącznie [...] złotych zaś dochody miesięcznie [...] złotych netto. Zatem na poczet kosztów wyżywienia oraz zakupu środków czystości i higieny osobistej miesięcznie skarżącemu pozostaje kwota [...]złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta jest w stanie pokryć miesięcznych wydatków związanych z zakupem podstawowych produktów spożywczych oraz środków czystości i higieny osobistej dla jednej osoby. Dlatego uszczuplenie jej w jakiejkolwiek wysokości spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącego. Zobowiązanie więc skarżącego do ponoszenia kosztów ustanowienia adwokata z wyboru spowoduje uszczerbek w jego kosztach utrzymania koniecznego. Dlatego referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekła jak w punkcie I postanowienia.