II SA/Lu 519/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a zwrócić stronie skarżącej kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

S. S. - reprezentowany przez [...] D. S. - wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2017 r., oddalającego jego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania M. H. wykonania określonych robót budowlanych. Tytułem wpisu od powyższej skargi kasacyjnej strona skarżąca uiściła kwotę 500 zł (potwierdzenie zapłaty – k. 192 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Wpis stały w sprawach z zakresu budownictwa i architektury wynosi zaś – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia – 500 zł. W związku z powyższym wpis od skargi kasacyjnej wynosi w przedmiotowej sprawie 250 zł (połowę wpisu od skargi). Tymczasem strona skarżąca kasacyjnie tytułem ww. wpisu wpłaciła kwotę 500 zł, a więc dokonała nadpłaty w wysokości 250 zł. W tej sytuacji nadpłacona kwota 250 zł podlega zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a., w myśl którego opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.