II SA/Lu 498/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

P. K. złożył skargę na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego, tj. zabudowy spocznika na ostatniej kondygnacji klatki schodowej przy lokalu nr 3 w budynku przy ul. C. w L., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją organ drugiej instancji, uchylając decyzję pierwszoinstancyjną, nakazał jednocześnie skarżącemu rozbiórkę zabudowy spocznika na ostatniej kondygnacji klatki schodowej przy lokalu nr [...] w budynku przy ul. C. w L. W ocenie Sądu, nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Oczywiste jest bowiem, co wynika z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wykonanie obowiązku nałożonego na stronę skarżącą decyzją organu pierwszej instancji, to jest dokonanie rozbiórki części obiektu budowlanego – ze swej istoty – może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. jedynie przykładowo postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2619/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1382/11, z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12, z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 863/12, z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 29/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 375/17). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.