II SA/Lu 440/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

W dniu 17 kwietnia 2014 r. A.J. złożyła skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym w dniu 7 lipca 2014 r., skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.