II SA/Lu 430/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 9 maja 2022 r., nr SKO.41/1489/OS/2022 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie.

M. M. (dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 9 maja 2022 r., znak SKO.41/1489/OS/2022 w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 20 czerwca 2022 r. skarżący złożył do Sądu pismo, w którym oświadczył, że z uwagi na niepotrzebne koszty wnosi o odrzucenie skargi opatrzonej sygnaturą II SA/Lu 430/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z powyższym postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.