II SA/Lu 430/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej - w zakresie zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 430/18 w przedmiocie odrzucenia skargi p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2018 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę H. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Jako powód odrzucenia skargi wskazano nieuiszczenie przez skarżącego należnego wpisu od skargi w kwocie [...] zł, pomimo doręczenia mu w dniu [...] r. odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. o wezwaniu do uiszczenia przedmiotowego wpisu. W powyższym postanowieniu (zarówno w jego sentencji, jak i w uzasadnieniu) popełniono oczywistą omyłkę pisarską polegającą na błędnym oznaczeniu imienia skarżącego jako "S." (zamiast – jak powinno być prawidłowo – "H."). Omyłkę tę Sąd sprostował z urzędu postanowieniem z dnia [...] r. Odpis postanowienia z dnia [...] r. wraz z odpisem prostującego je postanowienia z dnia [...] r. zostały doręczone skarżącemu prawidłowo w dniu [...] r. (potwierdzenie odbioru – k. 36 akt sadowych). H. B. w ustawowym terminie wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...] r., odrzucające jego skargę z powodu nieuiszczenia w wyznaczonym terminie należnego wpisu. Skarżący postanowieniu temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych. Podniósł, że nie mógł odebrać wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem wezwanie to zostało przez Sąd zaadresowane na nazwisko "S. B.", zamiast "H. B.". W związku z tym Urząd Pocztowy odmówił wydania mu przedmiotowej przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zażalenie wniesione przez skarżącego H. B. jest oczywiście uzasadnione. Analiza akt niniejszej sprawy potwierdza bowiem, że Sąd, wydając w dniu [...] r. zaskarżone postanowienie, błędnie uznał za skuteczne doręczenie skarżącemu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Tymczasem przedmiotowe wezwanie zostało - wskutek omyłki - wadliwie zaadresowane na nazwisko "S. B." zamiast "H. B." i jako, że nie zostało przez skarżącego odebrane, lecz zwrócono je do Sądu po dwukrotnym awizowaniu, wobec popełnionego błędu polegającego na wadliwym oznaczeniu imienia adresata, nie zachodziły podstawy do przyjęcia, że skutek doręczenia tego wezwania nastąpił w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 23 maja 2018 r. Skoro zaś nie doręczono skarżącemu prawidłowo wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie zachodziły podstawy do jej odrzucenia z powodu nieuiszczenia wpisu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w trybie autokontroli przewidzianej w art. 195 § 2 p.p.s.a., uwzględnił zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. Ubocznie należy wyjaśnić, że po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia Sąd doręczy skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z prawidłowo oznaczonymi danymi skarżącego. Po prawidłowym doręczeniu przedmiotowego wezwania skarżący będzie zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.