II SA/Lu 428/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 marca 2023 r., nr SKO.41/997/OS/2023 w przedmiocie świadczenia rodzicielskiego postanawia umorzyć postępowanie.

Decyzją z dnia 8 września 2022 r., nr OPS.8250.1.4ŚR.09.2022 Wójt Gminy Wilków przyznał K. S. (dalej także jako: "skarżąca") świadczenie rodzicielskie za okres od 26 lipca 2022 r. do 25 lipca 2023 r. Decyzją Starosty Opolskiego z dnia 4 listopada 2022 r., skarżąca została uznana, od dnia 3 listopada 2022 r., za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie Wójt gminy Wilków decyzją z dnia 28 grudnia 2022 r., nr OPS.8250.1.7.ŚR.12.2022, uchylił w całości decyzję własną z dnia 8 września 2022 r., przyznającą skarżącej świadczenie rodzicielskie. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia 13 marca 2023 r., nr SKO.41/997/OS/2023, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W dniu 6 kwietnia 2023 r., skarżąca, za pośrednictwem organu, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie Kolegium. Następnie decyzją z dnia 4 maja 2023 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, uchyliło w całości decyzję własną z dnia 13 marca 2023 r. nr SKO.41/997/OS/2023 oraz decyzję Wójta Gminy Wilków z dnia 28 grudnia 2022 r., nr OPS.8250.1.7.ŚR.12.2022, uchylającą decyzję z dnia 8 września 2022 r., nr OPS.8250.1.4ŚR.09.2022 przyznającą K. S. świadczenie rodzicielskie za okres od 26 lipca 2022 r., do 25 lipca 2023 r. Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 4 maja 2023 r., nr SKO.41/2562/OS/2023 r., została doręczona skarżącej w dniu 9 maja 2023 r. Od powyższej decyzji, skarżąca do dnia dzisiejszego nie złożyła skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 – 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Jak wynika z akt postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie zastosowało, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a - instytucję autokontroli. Zgodnie z treścią tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W takim wypadku postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, co w myśl powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., obliguje sąd do jego umorzenia. Z przedstawionego wyżej stanu faktycznego sprawy wynika, że będąca przedmiotem skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 marca 2023 r. nr SKO.41/997/OS/2023 w całości została uchylona, a kolejną decyzją z dnia 4 maja 2023 r., z zachowaniem 30-dniowego terminu do jej wydania w oparciu o wskazany przepis p.p.s.a., ponownie rozpatrzono odwołanie skarżącej. W tej sytuacji postępowanie sądowe dotyczące kontroli legalności decyzji objętej skargą stało się bezprzedmiotowe, bowiem decyzja ta została w całości wyeliminowana z obrotu prawnego, co więcej nie wywołała skutków prawnych, które obligowałyby Sąd do ingerencji. Skoro wydana w trybie autokontroli decyzja uwzględnia żądania skarżącej o wyeliminowaniu zaskarżonej do sądu decyzji z obrotu prawnego, zatem główny cel postępowania autokontrolnego został zrealizowany. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.