II SA/Lu 417/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 4 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 22 lutego 2024 r. nr SKO.II.41/352/ŚR/2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z 22 lutego 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Chełmie po rozpatrzeniu odwołania J. M. (strona, skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta Chełm z 18 stycznia 2024 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Przesyłka pocztowa zawierająca decyzję Kolegium została zwrócona do organu z powodu niepodjęcia jej w terminie, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 26 lutego 2024 i 5 marca 2024 r. Korespondencję pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 53 akt administracyjnych). Decyzja Kolegium została doręczona (tzw. "fikcja doręczenia") skarżącemu w dniu 11 marca 2024 r. Na powyższe rozstrzygnięcie Kolegium skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarga wpłynęła do organu w dniu 17 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia, została doręczona przy zastosowaniu tzw. "fikcji doręczenia" z uwagi na nieodebranie jej przez adresata pomimo dwukrotnego awizowania. W dniu 26 lutego 2024 r. doręczyciel pozostawił zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Z adnotacji doręczyciela na przesyłce wynika, że po raz drugi przesyłka była awizowana 5 marca 2024 r., po czym 12 marca 2024 r. została zwrócona nadawcy, gdyż skarżący nie odebrał awizowanej przesyłki. Jak stanowi art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczenia pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Dokonane w trybie art. 44 § 4 p.p.s.a. doręczenie, stanowi rodzaj fikcji prawnej, która stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Wobec spełnienia warunków określonych w art. 44 § 1 pkt 1, § 2-3 k.p.a. przesyłkę, zawierającą zaskarżoną decyzję, stosownie do art. 44 § 4 k.p.a., uznać należało za doręczoną 11 marca 2024 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął 10 kwietnia 2024 r. Skarżący wnosząc skargę dopiero 17 maja 2024 r. (data wpływu skargi do Kolegium) uchybił terminowi do jej wniesienia. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.