II SA/Lu 416/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 21 marca 2023 r., znak: SKO.4020.OC/191/23, w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić sprzeciw.

Decyzją z dnia 21 marca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białej Podlaskiej uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Sosnówka z dnia 12 grudnia 2022 r., umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Sprzeciw od powyższej decyzji wniosło S. " z siedzibą w P. (dalej także jako: stowarzyszenie) reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Zarządzeniem z dnia 9 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu przez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. aktualnego wypisu z rejestru KRS (k. 14). Ponadto skarżące stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (k. 15). Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi stowarzyszenia na adres ePUAP, z którego wysłano sprzeciw (k. 19). Pierwsze zawiadomienie miało miejsce w dniu 15 maja 2023 r. (pierwsze UPD), natomiast powtórne nastąpiło w dniu 23 maja 2023 r. (powtórne UPD) – k. 27. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Sprzeciw Stowarzyszenia podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (sprzeciw od decyzji). W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 i § 3a p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, w tym wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepisy mają także zastosowanie do sprzeciwu od decyzji (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Każde pismo strony powinno zawierać m. in. pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Jeżeli do skargi wniesionej przez pełnomocnika nie dołączono pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, to należy wezwać pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego przez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu pod rygorem odrzucenia skargi (por. m. in. wyrok NSA z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2083/16). Nieprzedstawienie wskazanego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie w terminie stanowi podstawę odrzucenia skargi w myśl art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Prawidłowe umocowanie pełnomocnika stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, a każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Sąd nie ma obowiązku wezwania samej strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego poprzez podpisanie sprzeciwu (por. postanowienia NSA: z dnia 17 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 436/22 i cytowane tam orzecznictwo, z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22, z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 613/22, z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt II OZ 554/22, z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 694/22, z dnia 17 sierpnia 2022 r., sygn. II OZ 436/22; wyroki NSA: z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 2299/21, z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2083/16). Natomiast po myśli art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Istotą dokumentu, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., jest wykazanie na dzień wniesienia środka zaskarżenia prawidłowego i aktualnego umocowania lub istniejących uprawnień organu bądź osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., do reprezentowania i podejmowania czynności procesowych w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową, inicjującej postępowanie przed sądem administracyjnym. W sytuacji, gdy strona wnosząc skargę nie wypełnia obowiązku określonego w powołanym przepisie lub wypełnia go w sposób budzący wątpliwości odnośnie autentyczności czy istnienia umocowania, Sąd do którego skarga została skierowana obowiązany jest wezwać stronę do usunięcia takiego braku skargi (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II GZ 704/16). W przypadku nieuzupełnienia tego braku, nie można środkowi zaskarżenia nadać dalszego biegu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., ma zastosowanie do sprzeciwu. W niniejszej sprawie skarżące stowarzyszenie wniosło pismo w postępowaniu sądowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, co skutkowało doręczaniem pism przez sąd w formie dokumentu elektronicznego. Pełnomocnikowi stowarzyszenia doręczono prawidłowo wezwanie do uzupełnienia braków formalnych (dołączenia odpisu pełnomocnictwa i aktualnego wypisu z KRS) i fiskalnych (uiszczenia wpisu). Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia tego wezwania, pierwsze UPD utworzono w dniu 15 maja 2023 r., powtórne w dniu 23 maja 2023 r. Pełnomocnik nie odebrał pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). Upływ tego terminu wyznacza początek biegu terminu na wykonanie zarządzenia. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upłynął zatem bezskutecznie. Stowarzyszenie nie uzupełniło braków w terminie. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.