II SA/Lu 404/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. S. i J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości p o s t a n a w i a przyznać M. S. i J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L..

Skarżący, w zakreślonym terminie (data na prezentacie), na drukach PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioski uzasadnili tym, że są małżeństwem prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkującym w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymującym się z renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy skarżącej otrzymywanej w kwocie [...]złotych netto oraz dochodu z uprawy gospodarstwa rolnego i otrzymywanych do niego dopłat, które to środki w całości pochłaniają opłaty za ogrzewanie, energię elektryczną oraz pozostałe koszty utrzymania koniecznego. Do skarżących należy również obora o powierzchni [...] m2 i stodoła o powierzchni [...] m2. Skarżący są właścicielami samochodu osobowego rok produkcji [...] o wartości [...] złotych. Skarżący podkreślił, że aby pokryć wszystkie koszty utrzymania koniecznego podejmuje dorywczo dodatkowe zatrudnienie. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Dochód uzyskiwany z renty skarżącej oraz z uprawy gospodarstwa rolnego i otrzymywanych do niego dopłat nie wystarcza na pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżących. Aby muc ponieść całość tych wydatków skarżący podejmuje prace dorywcze. Zatem cały dochód uzyskiwany ze źródeł stałych (renta, gospodarstwo rolne) oraz dochód uzyskiwany dodatkowo pochłaniają wydatki związane ze stałymi miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego skarżących. Skarżący nie mają zatem realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.