II SA/Lu 400/24

29 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu 29 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 15 kwietnia 2024 r., nr 010070/680/14015/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia 1) stwierdzić swoją niewłaściwość miejscową; 2) przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

M. M. wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 15 kwietnia 2024 r., nr 010070/680/14015/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Przekazując skargę wraz z aktami sprawy, organ złożył odpowiedź na skargę, w której wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość, a dopiero w następstwie tego ustalenia – rozpoznać sprawę bądź przekazać skargę według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2023 r. poz. 810) ustala właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania spraw sądowoadministracyjnych związanych ze świadczeniem wychowawczym. Zgodnie z art. 28 ust. 3 tej ustawy do rozpoznania spraw sądowoadministracyjnych w rozumieniu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania osoba ubiegająca się oświadczenie wychowawcze lub osoba pobierająca świadczenie wychowawcze. Z akt sprawy wynika, że miejscem zamieszkania strony skarżącej jest miasto L. położone w województwie dolnośląskim (ul. J. P. II [...], [...]). Zgodnie z § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta RP z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), właściwym wojewódzkim sądem administracyjnym dla obszaru województwa dolnośląskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych przepisów oraz ze względu na miejsce zamieszkania strony skarżącej należało uznać, że właściwy do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.