II SA/Lu 387/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na uchwałę Rady Gminy w sprawie z zakresu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 28 maja 2019 r. B. Z. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę na "uchwałę z dnia 1 marca 2019 r. dotyczącą odpadów komunalnych dla domków letniskowych za 2019 r." W treści skargi skarżąca zakwestionowała przyjęte w Gminie rozwiązania dotyczące zasad gospodarowania śmieciami (brak kontenerów dostępnych do ogólnego użytku) oraz dotyczące wysokości opłat. W odpowiedzi na skargę [Wójt] Gminy W. wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 1 marca 2019 r. Rada Gminy nie podjęła uchwały w przedmiocie odpadów komunalnych. Podnoszone przez skarżącą kwestie dotyczą uchwały nr [...] Rady Gminy z 28 grudnia 2018 r. w sprawie zmiany uchwały w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy W. oraz uchwały nr [...] Rady Gminy z 15 stycznia 2019 r. w sprawie wyboru metod ustalenia opłaty oraz ustalenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W dalszej części organ przedstawił merytoryczne uzasadnienie dla rozwiązań w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi przyjętymi w ww. dwóch uchwałach. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 lipca 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. Wezwanie doręczono w dniu 18 lipca 2019 r. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że nie usunięto w terminie jej braków formalnych, pomimo wezwania sądu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 13402, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: (1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; (2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; (3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto, w świetle art. 46 § 2 pkt 1 li.t b) pierwsze pismo procesowe strony w danej sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W rozpoznawanej sprawie B. Z. nie spełniała wyżej wskazanych wymogów. Przede wszystkim skarżąca nie wskazała zaskarżonego aktu. Wskazała, że skarży uchwałę z 1 marca 2019 r. "dotyczącą odpadów komunalnych dla domków letniskowych za 2019 r.". W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że tego dnia Rada Gminy nie podjęła żadnej uchwały dotyczącej gospodarowania odpadami komunalnymi. Analiza informacji zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy potwierdza, że tego dnia Rada Gminy nie podjęła żadnej uchwały. Brak wskazania konkretnego aktu uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, kwestie poruszane w skardze były przedmiotem regulacji zawartych w dwóch uchwałach Rady Gminy – z 28 grudnia 2018 r. i z 15 stycznia 2019 r. Skarżąca nie odpowiedziała na prawidłowo doręczone wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego i nie wskazała, jaka uchwała jest przedmiotem skargi. Z oczywistych względów Sąd nie może zastąpić w tym zakresie skarżącej i wskazać przedmiotu zaskarżenia, próbując odczytać intencje skarżącej. Chcąc uzyskać ochronę prawną przed sądem administracyjnym, skarżąca musi wykazać przynajmniej minimum wymaganej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Ponadto skarżąca nie usunęła również, pomimo wezwania ze strony Sądu, braku formalnego skargi w postaci braku podania numeru PESEL. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd postanowił jak w sentencji.