II SA/Lu 362/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., znak: [...], w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego - w zakresie wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego, skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także innych aktów podjętych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Zastępca Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Centrum Pomocy, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta, decyzją z [...] r., znak: [...], orzekł o: 1. uznaniu świadczenia wychowawczego, przyznanego decyzją z 14 kwietnia 2016 r., znak: [...], za nienależnie pobrane w okresie od 1 kwietnia 2017 r. do 30 września 2017 r. w kwocie 3000 zł. 2. zobowiązaniu skarżącej do zwrotu ww. należności wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu, mając na uwadze na podniesione we wniosku okoliczności wskazujące na bardzo trudną sytuację finansową skarżącej i jej rodziny, a także mając na względzie łączną wielkość sumy pieniężnej, do zwrotu jakiej skarżąca zaskarżoną decyzją, uznać należy, że wykonanie tej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla skarżącej, a tym samym uzasadnia uwzględnienie jej wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.