II SA/Lu 344/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione w sprawie umorzenia nienależnie pobranych zasiłków okresowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

J. R. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] wydane na podstawie art. 37 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione w sprawie umorzenia nienależnie pobranych zasiłków okresowych. W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Podniosło, że zaskarżone postanowienie nie spełnia warunku pozwalającego uznać je za postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a. Poza tym wskazało, że wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. warunkuje wniesienie skargi na bezczynność. Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu - na podstawie art. 247 P.p.s.a. - przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1094/17, oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to zatem postanowienie podlegające kontroli sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. Stanowisko takie wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lipca 2017 r. Skoro, jak wyżej wskazano, postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, skarga J. R. jest niedopuszczalna i na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.