II SA/Lu 342/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ś. z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 lutego 2023 r. nr SKO.41/2720/LE/2022 w przedmiocie odmowy umorzenia stałej opłaty rocznej z tytułu trwałego wyłączenia gruntu z produkcji rolnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 p.p.s.a. nakłada jednak na przedstawicieli ustawowych lub organy albo osoby, o których mowa w art. 28, obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Obowiązek ten należy więc traktować jako dodatkowy wymóg formalny skargi złożonej w imieniu osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową. W niniejszej sprawie związek wyznaniowy Ś. z siedzibą w N. , wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 3 lutego 2023 r. nr SKO.41/2720/LE/2022 w przedmiocie odmowy umorzenia stałej opłaty rocznej z tytułu trwałego wyłączenia gruntu z produkcji rolnej, nie uiścił należnego wpisu od skargi w kwocie w kwocie 200 złotych. Ponadto skarga została podpisana przez P. B. i P. B. (oznaczonych jako Członkowie Komitetu Oddziału), jednak do skargi nie załączono stosownego dokumentu wykazującego umocowanie tych osób do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. Wyjaśnić należy, że w przypadku związków wyznaniowych dokumentem takim jest zaświadczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wpisie do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, dokonanym zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 265). W związku z powyższym strona skarżąca została wezwana - w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. - do uiszczenia należnego wpisu od skargi oraz - w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. - do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wskazanego wyżej zaświadczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 24 kwietnia 2022 r. (potwierdzenie odbioru - k. 22 akt sądowych). Jako, że zakreślony termin kończył swój bieg w dniu ustawowo wolnym od pracy, tj. w poniedziałek 1 maja 2023 r., termin do wykonania wezwania upłynął dopiero następnego dnia roboczego, tj. we wtorek 2 maja 2023 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, albowiem strona skarżąca do tej pory nie uiściła należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego, ani też nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez złożenie stosownego zaświadczenia wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Ubocznie wypada zaznaczyć, że o usunięciu braku formalnego skargi w tym zakresie w niniejszej sprawie, nie może świadczyć okoliczność, iż strona skarżąca zaświadczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wpisie do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, złożyła w innym postępowaniu toczącym się aktualnie przed tutejszym Sądem z jej udziałem (sygn. akt II SA/Lu 341/23). Wymóg ten winien być bowiem zachowany w każdym zainicjowanym przez stronę skarżącą postępowaniu sądowym. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.