II SA/Lu 338/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. w przedmiocie niewykonania przez Starostę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 356/13; w zakresie wniosku skarżącego "o stwierdzenie nieważności" postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 338/17 p o s t a n a w i a odrzucić wniosek.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. H. w przedmiocie niewykonania przez Starostę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 356/13. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2017 r. (k. 93 akt sądowych). W dniu 16 sierpnia 2017 r. (data nadania na kopercie) skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 lipca 2017 r. (k. 97 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca wniosek, jeżeli z innych przyczyn jego wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 63 § 1 P.p.s.a. postępowanie przed sądem administracyjnym wszczyna się na wniosek wyłącznie, gdy tak stanowi przepis ustawy. Przepisy P.p.s.a. nie przewidują możliwości złożenia do Sądu "wniosku o stwierdzenie nieważńości postanowienia". Możliwości takiej nie dają również przepisy odrębnych ustaw. Do wniosków wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne zalicza się: wniosek o wymierzenie organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.); wniosek prezesa NSA o unieważnienie prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlegała orzecznictwu sądu administracyjnego w chwili orzekania (art. 172 P.p.s.a.); wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed wszczęciem postępowania w sprawie (art. 243 § 1 P.p.s.a.); wniosek prezesa NSA, Prokuratora Generalnego, Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka o podjęcie uchwały abstrakcyjnej przez NSA (art. 264 P.p.s.a.); wniosek o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt (art. 289 P.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 lipca 2017 r. na obecnym etapie postępowania przysługiwało skarżącemu jedynie prawo wniesienia zażalenia, o czym został pouczony w piśmie Sądu doręczającym to orzeczenie wraz uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa i wniósł zażalenie w terminie na powyższe postanowienie (k. 94 akt sądowych). Zażaleniu temu nadano bieg. Zatem w sytuacji, gdy przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości złożenia "wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego", skierowanego do sądu pierwszej instancji, należało złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącego odrzucić na podstawie art. 64 § 3 powyższej ustawy.