II SA/Lu 289/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 26 marca 2026 r., znak: SKO.41/902/Z/2026 w przedmiocie nagrody pieniężnej za wyniki sportowe postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić J. G. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem należnego wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

J. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 26 marca 2026 r. w przedmiocie nagrody pieniężnej Województwa Lubelskiego za wyniki sportowe. Zarządzeniem z 7 maja 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 18 maja 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 46 akt sądowych). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 25 maja 2026 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Uiścił natomiast wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (k. 47). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 46 § 2a p.p.s.a w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Na mocy art. 46 § 2b p.p.s.a., powyższe wymogi dotyczące podpisu dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Tym samym, w świetle art. 12b § 1 p.p.s.a., warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, wyłącznie wtedy, gdy każdy z tych elementów został podpisany w sposób wskazany w ustawie. Ustawodawca wyraźnie rozróżnił wymóg podpisania pisma przewodniego oraz załączników, co wyklucza uznanie, że opatrzenie podpisem elektronicznym jedynie pisma przewodniego rozciąga się na skargę stanowiącą załącznik. Jak wynika z akt sprawy, zarówno pismo przewodnie ("wniosek") z 30 kwietnia 2026 r., jak i skarga stanowiąca załącznik do tego pisma, nie zawierała wymaganego podpisu elektronicznego (kwalifikowanego, zaufanego lub osobistego). Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, przy czym jednocześnie pouczono go o treści art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. oraz rygorze odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że utrwalone w pliku graficznym cyfrowe odwzorowanie podpisu własnoręcznego nie czyni zadość wymogom z art. 46 § 2a p.p.s.a. i nie może zostać uznane za podpis elektroniczny ani za złożenie podpisu na oryginale pisma. Dokument w formacie .pdf stanowi jedynie kopię obrazu, która nie spełnia ustawowych warunków zachowania formy pisemnej określonych w art. 12b § 1 p.p.s.a. Wobec faktu, że skarżący nie dopełnił obowiązku opatrzenia samej skargi (załącznika) właściwym podpisem, mimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniechania, uznać należało, że brak formalny nie został skutecznie usunięty. W tym stanie sprawy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligującym sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.