II SA/Lu 277/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. i M. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - w zakresie wniosku skarżącego M. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek.

Sygn. akt II SA/Lu [...] U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z 16 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 277/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. R. na decyzję Wojewody z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości z powodu nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Sąd ustalił, że wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone skarżącemu po dwukrotnym awizowaniu przesyłki ze skutkiem doręczenia w dniu 23 maja 2017 r., a zatem 7-dniowy termin do podpisania skargi upłynął z dniem 30 maja 2017 r. W związku z tym postanowieniem, w dniu 30 czerwca 2017 r. (k.63 i 64) M. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś drugi skarżący - E. R., wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W obu tych pismach obaj skarżący podnosili, że wezwanie do podpisania skargi przez M. R. zostało wysłane na nieprawidłowy adres (L., ul. [...]), pod którym od wielu lat on nie zamieszkuje, natomiast jego aktualny adres (wskazany w skardze jako adres do korespondencji) to L., ul. [...]. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1683/17 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie E. R., uchylając zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sąd ten potwierdził, że przesyłka skierowana do M. R., zawierająca wezwanie do podpisania skargi, została nadana na błędny adres tj. na adres znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy, wskazany w akcie notarialnym z 15 maja 1998 r., pod którym skarżący od wielu lat nie zamieszkuje, co wynika z zażalenia. Nie można było zatem uznać zastępczego doręczenia (po podwójnym awizowaniu, k.43) wezwania na nieaktualny adres za prawidłowe, co skutkować musi przyjęciem, że termin do podpisania skargi nie rozpoczął biegu. W świetle powyższego, rozpatrując obecnie wniosek M. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, stwierdzić należy, że podlega on odrzuceniu. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz.1369), dalej "p.p.s.a." przewiduje bowiem, że sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak natomiast trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 stycznia 2013 r., (II GZ 519/12) – "Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć także złożenie przedmiotowego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a.". Skoro zatem w niniejszej sprawie wskazanym wyżej prawomocnym postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1683/17 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie można było uznać zastępczego doręczenia wezwania M. R. na nieaktualny adres za prawidłowe, a więc termin do podpisania skargi nie rozpoczął biegu, to w ogóle nie można mówić o uchybieniu tego terminu. Z tych względów wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.