II SA/Lu 201/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie.

26 lutego 2020 r. (data nadania) N. P. (dalej także: skarżąca) złożyła – za pośrednictwem Wojewody (dalej: Wojewoda) – skargę na postanowienie Wojewody z [...] r., znak: [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Postanowieniem z [...] r., znak: [...], Wojewoda, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z a 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), uchylił zaskarżone postanowienie w całości, a następnie rozpoznał merytorycznie odwołanie skarżącej decyzją z [...] r., znak: [...] [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Ten ostatni przepis stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Nie budzi wątpliwości Sądu, że taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, albowiem Wojewoda wskazanym wyżej postanowieniem z [...] r., znak: [...], uznając skargę N. P. za uzasadnioną w całości i uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że brak było podstaw prawnych do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.