II SA/Lu 182/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Inspektor Nadzoru Budowlanego za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 680/16 postanawia odrzucić skargę.

W dniu 29 marca 2019 r. do Sądu wpłynęła skarga G. W. na "niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt II SA/Lu 680/16 – przez stronę – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych robót budowlanych". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Podkreślenia wymaga, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowe znaczenie ma zmiana stanu prawnego dokonana ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Powołana ustawa nowelizująca, która weszła w życie 15 sierpnia 2015 r., zmieniła m.in. treść art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; aktualnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. przepis ten stanowił, że "w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Od 15 sierpnia 2015 r., na mocy art. 1 pkt 42 lit. a ustawy zmieniającej, przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. stanowi, że: "w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Oznacza to, że obecnie złożenie skargi na niewykonanie wyroku możliwe jest wyłącznie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego wcześniej złożoną skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ustawodawca z dotychczasowego zakresu art. 154 § 1 p.p.s.a. usunął przypadki dotyczące bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym zaskarżony akt lub czynność. Podkreślenia wymaga, że orzeczenie, którego niewykonanie zarzuca skarżąca nie dotyczyło kwestii bezczynności organu ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, gdyż wyrokiem tym Sąd uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego obu instancji orzekających o legalności określonych robót budowlanych. W tej sytuacji, skargę G. W. na niewykonanie wyroku Sądu z 24 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 680/16, należało uznać za niedopuszczalną. Skargę tę Sąd zobowiązany był więc odrzucić, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w pkt 1-5a) jej wniesienie było niedopuszczalne. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.