II SA/Lu 178/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. i B. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. Z., B. Z. i A. R. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] stycznia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a przyznać J. Z. i B. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w L..

J. Z. i B. Z. (zwani dalej "skarżącymi") na urzędowych formularzach symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioski uzasadnili tym, że są małżeństwem prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkującym w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymującymi się z zasiłku dla bezrobotnych J. Z. w kwocie [...]złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżących składają się wydatki na czynsz – [...] złotych, media – [...] złotych, energię elektryczną – [...] złotych oraz gaz [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego są bowiem wyższe od miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego skarżących. Zatem skarżący nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.