II SA/Lu 156/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. B. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia umorzyć postępowanie.

Ł. B. wniósł skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku z tym, że strona skarżąca cofnęła skargę, do czego była uprawniona na zasadzie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 369, dalej p.p.s.a.), a nadto nie zachodzą podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć w oparciu o treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.